Aktualności

Wybraliśmy się do Piwnicznej-Zdroju – jednej z najpiękniejszych miejscowości na szlaku sądeckich uzdrowisk. To miejsce, w którym góry, natura i lokalne smaki tworzą wyjątkową całość.

W słoneczny, choć chwilami burzowy dzień odwiedziliśmy Ćmielów – miasto nazywane stolicą polskiej porcelany. To niezwykle urokliwe miejsce zachwyciło nas swoją historią, bogatą tradycją oraz wyjątkowym związkiem ze sztuką ceramiczną.
Zwiedzanie rozpoczęliśmy od ruin XVI-wiecznego zamku położonego na wyspie. Pozostałości dawnej rezydencji pozwoliły nam przenieść się myślami do minionych epok, a otaczający ją park miejski był idealnym miejscem na chwilę odpoczynku i spacer wśród zieleni.
Następnie udaliśmy się do Żywego Muzeum Porcelany, gdzie poznaliśmy proces powstawania porcelany – od surowca po gotowy wyrób. Oglądaliśmy zabytkowe piece, warsztaty oraz kolekcję unikatowej różowej porcelany, a przewodnik ciekawie opowiadał o historii ćmielowskiej manufaktury. Dużą atrakcją były warsztaty, podczas których każdy z nas samodzielnie pomalował kubek i zabrał go na pamiątkę. Na zakończenie odwiedziliśmy Porcelanowy Rynek, gdzie uwagę przyciągały dekoracje inspirowane porcelaną, m.in. wielkie filiżanki i ceramiczne figurki. Było to również doskonałe miejsce do wykonania pamiątkowych zdjęć.
Wycieczka do Ćmielowa była bardzo udana. Poznaliśmy historię polskiej porcelany, zobaczyliśmy wiele ciekawych miejsc i spędziliśmy czas w miłej atmosferze. Mimo przelotnych burz wróciliśmy do Domu pełni pozytywnych wrażeń, nowych doświadczeń i niezapomnianych wspomnień.

Warsztaty plastyczne „Anioła głos”, zorganizowane i prowadzone przez terapeutki naszego Domu, były okazją do wyrażenia kreatywności i wyobraźni poprzez tworzenie prac plastycznych o tematyce aniołów. Do wspólnej twórczej pracy zaprosiliśmy zaprzyjaźnione Domy Pomocy Społecznej z Krakowa.

W majowy poranek rozpoczęliśmy wspólne świętowanie Dnia Matki. Dopisała piękna pogoda – świeciło słońce, a na bezchmurnym niebie panowała prawdziwie wiosenna atmosfera.

13 maja wybraliśmy się na wycieczkę do osady Pszczółki. Naszą przygodę rozpoczęliśmy od pysznego śniadania w malowniczym dworku. Już od pierwszych chwil poczuliśmy niezwykły klimat tego miejsca – drewniane stoły, krzesła oraz ściany urządzone w dawnym stylu sprawiły, że mogliśmy choć na chwilę przenieść się w czasie i poczuć się jak bohaterowie filmu.

30 kwietnia 2026 r. spakowaliśmy słońce w plecaki i wyjechaliśmy 28-osobową grupą - mieszkańcy wraz z opiekunami do Sielpi Małej. Dni mijały nam przyjemnie na spacerowaniu wokół miejscowego jeziorka, pływaniu rowerkami, plażowaniu na piaszczystej plaży, majówkowych spotkaniach z gitarą, na tańcach, śpiewie i oczywiście na pysznym jedzeniu. Gofry, lody, ognisko i grill obowiązkowo!

Mieliśmy zaszczyt gościć w naszym domu Studencki Zespół Góralski „Skalni” – jeden z najstarszych i najbardziej zasłużonych zespołów folklorystycznych w Polsce, działający przy Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie.

Jak co roku na wiosnę, z niecierpliwością wyczekujemy Przeglądu Teatralno-Muzycznego „O Buławę Lajkonika”, podczas którego zespół „Teatr Wyobraźni” prezentuje swoje dokonania artystyczne.

Wielkanocne spotkanie Mieszkańców i pracowników naszego Domu miało wyjątkowy, świąteczny charakter. W miłej atmosferze zgromadziliśmy się, aby uczcić ten szczególny czas, złożyć sobie życzenia i pobyć razem.

Dzięki wspólnej inicjatywie naszego Domu oraz Domów Pomocy Społecznej przy ul. Łanowej 39 i 43 po raz kolejny odbyła się uroczysta Droga Krzyżowa. Był to dla licznie zgromadzonych Mieszkańców szczególny czas modlitwy, zadumy i refleksji.

Dnia 10 marca 2026 roku odwiedziliśmy Park Etnograficzny Krakowiaków Zachodnich w Wygiełzowie. Podczas wizyty poznaliśmy życie chłopów w XIX wieku – zarówno tych najuboższych, jak i najbogatszych.

W ostatnim dniu lutego w sali teatralnej Centrum Kultury Św. Jadwigi mieliśmy okazję obejrzeć spektakl „Romeo i Julia” w wykonaniu Teatru Tańca Terpsychora – taneczną adaptację dramatu Williama Shakespeare’a.
Już od pierwszych scen przedstawienie zrobiło na nas duże wrażenie. Dzięki choreografii, muzyce oraz kostiumom, inspirowanym epoką wczesnego renesansu, mogliśmy przenieść się do świata bohaterów i przeżyć na nowo historię tragicznej miłości Romea i Julii.
Tancerze w bardzo sugestywny sposób oddali emocje towarzyszące bohaterom – od pierwszego spotkania i rodzącego się uczucia, aż po dramat wynikający z konfliktu między zwaśnionymi rodami. Bez słów, jedynie poprzez ruch i taniec, potrafili opowiedzieć historię, która wciąż porusza kolejne pokolenia widzów.
Spektakl zrobił na nas duże wrażenie. Było to niezwykłe i poruszające widowisko, które nagrodziliśmy gromkimi brawami. Dzięki tej interpretacji przekonaliśmy się, że dramat Williama Shakespeare'a wciąż pozostaje aktualny i inspirujący, a jego historia może być opowiedziana także pięknym językiem tańca.