placówki opiekuńczo-wychowawcze całodobowe – gdy nie ma możliwości umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej, dziecko pozbawione częściowo lub całkowicie opieki rodzicielskiej może być umieszczone w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego, rodzinnego lub socjalizacyjnego. Placówka opiekuńczo-wychowawcza zapewnia dziecku całodobową ciągłą lub okresową opiekę i wychowanie oraz zaspokaja jego niezbędne potrzeby bytowe, rozwojowe, w tym emocjonalne, społeczne, religijne, a także zapewnia korzystanie z przysługujących na podstawie odrębnych przepisów świadczeń zdrowotnych i kształcenia. Całodobowy pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej może być realizowany w grupach usamodzielniających stanowiących formę organizacyjną placówki przeznaczoną dla starszych dzieci.

placówki opiekuńczo–wychowawcze wsparcia dziennego - zapewniają opiekę dziecku pozbawionemu właściwej lub wystarczającej opieki rodziców; placówka zaspokaja niezbędne potrzeby dziecka: bytowe, rozwojowe, emocjonalne, społeczne i religijne. Proponując i ukazując właściwe postawy i wartości, których niejednokrotnie brakuje w rodzinie biologicznej dziecka, placówka zapobiega powielaniu negatywnych wzorców i tworzeniu pokoleniowej patologii. Zadaniem placówek jest nie tylko bezpośrednia praca z dzieckiem ale również praca z rodzinami wychowanków. Dzieci uczestniczą w zajęciach edukacyjnych, specjalistycznych i rekreacyjnych; mają również zapewniony posiłek.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami placówki opiekuńczo-wychowawcze wsparcia dziennego dzielą się na: opiekuńcze, które funkcjonują minimum 4 godziny dziennie i specjalistyczne, które funkcjonują od 5 do 9 godzin dziennie oraz prowadzą dodatkowo co najmniej jedną z następujących form pracy – zajęcia socjoterapeutyczne, oddziaływania terapeutyczne, korekcyjne, kompensacyjne, logopedyczne. Placówki funkcjonują przez cały rok, we wszystkie dni robocze.

domy pomocy społecznej - zapewniają całodobową opiekę oraz zaspokajają niezbędne potrzeby bytowe, opiekuńcze, wspomagające i edukacyjne na poziomie obowiązującego standardu. Organizacja domu pomocy społecznej, zakres i poziom usług świadczonych przez placówkę ma uwzględniać wolność, intymność, godność i poczucie bezpieczeństwa mieszkańców oraz stopień ich fizycznej i psychicznej sprawności. Domy pomocy społecznej, w zależności od tego, dla kogo są przeznaczone, dzielą się na domy dla osób w podeszłym wieku, osób przewlekle somatycznie chorych, osób przewlekle psychicznie chorych, dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie, dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie i osób niepełnosprawnych fizycznie.

środowiskowe domy samopomocy - placówki pobytu dziennego wspierające osoby chorujące psychicznie, z niepełnosprawnością intelektualną, z autyzmem, a także osoby z chorobą Alzheimera. Pomoc świadczona w tych ośrodkach ma na celu utrzymanie osoby w jej naturalnym środowisku i przeciwdziałanie instytucjonalizacji, tj. umieszczaniu osoby z zaburzeniami psychicznymi w placówce całodobowej opieki.

dzienne ośrodki wsparcia – w placówkach tego rodzaju udziela się pomocy seniorom, którzy nie wymagają opieki całodobowej, ale ze względu na swoje problemy potrzebują asysty w codziennym funkcjonowaniu. Placówki oferują opiekę w ciągu dnia, w tym posiłki, rehabilitację, zajęcia kulturalno-oświatowe, terapię zajęciową grupową i indywidualną dla podtrzymywania kondycji psychofizycznej, psychoterapię i wspólne z innymi osobami starszymi spędzanie wolnego czasu. Wszystkie zajęcia odbywają się pod opieką doświadczonych specjalistów - pracowników socjalnych, terapeutów zajęciowych, fizykoterapeutów. W Krakowie do tego typu ośrodków zaliczamy: miejski dzienny dom pomocy społecznej i ośrodki wsparcia dla osób starszych.

schroniska dla osób bezdomnych – zapewniają schronienie, wsparcie oraz specjalistyczne poradnictwo kobietom (również z dziećmi) i mężczyznom, nie znajdującym oparcia w środowisku, czasowo pozbawionym miejsca zamieszkania. W palcówce prowadzona jest praca prowadząca do usamodzielnienia osób bezdomnych. W schroniskach można skorzystać z pomocy psychologa, pedagoga, pracownika socjalnego, prawnika, w noclegowni dla bezdomnych mężczyzn pomoc w formie usług opiekuńczych a w placówkach dla kobiet pomoc pielęgniarki.

jednostki specjalistycznego poradnictwa – mają za zadanie świadczenie poradnictwa dla osób i rodzin, które mają trudności lub wykazują potrzebę wsparcia w rozwiązywaniu swoich problemów życiowych. Poradnictwo specjalistyczne świadczone jest w zakresie prawnym, psychologicznym i rodzinnym.

mieszkania chronione - mają za zadanie wykształcenie w osobach w nich przebywających umiejętności do samodzielnego życia społecznego i zawodowego. Wsparcie w wykonywaniu codziennych obowiązków połączone z treningiem umiejętności społecznych może pozwolić osobom na częściowe lub całkowite usamodzielnienie. Mieszkanie chronione jest alternatywą dla instytucjonalnych form pomocy, przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych psychicznie, która ze względu na szczególną sytuację życiową potrzebuje wsparcia w funkcjonowaniu w codziennym życiu oraz opuszczającej rodzinę zastępczą, placówkę opiekuńczo-wychowawczą, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, zakład dla nieletnich, jeżeli miejscem osiedlenia osoby usamodzielnianej jest Gmina Miejska Kraków, a także bezdomnej.

ośrodek interwencji kryzysowej - zapewnia kompleksową pomoc psychologiczną dla osób i rodzin w sytuacji kryzysu psychicznego poprzez prowadzenie interwencji kryzysowych w siedzibie Ośrodka oraz w miejscu pobytu, prowadzenie interwencji telefonicznych, psychoterapię indywidualną i rodzinną w sytuacjach skrajnie urazowych, poradnictwo prawnego i pracę socjalną. Ośrodek zajmuje się animowaniem i prowadzeniem grup samopomocowych i grup wsparcia. Celem interdyscyplinarnych działań, podejmowanych przez specjalistów ośrodka interwencji kryzysowej jest przywrócenie równowagi psychicznej i umiejętności samodzielnego radzenia sobie. Placówka udostępnia w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa miejsca całodobowego pobytu w hotelach ośrodka.

ośrodki adopcyjno-opiekuńcze - realizują zadania na rzecz rodzin: poradnictwo, wsparcie dla rodzin adopcyjnych i zastępczych, szkolenia i kwalifikowanie kandydatów na rodziny zastępcze i adopcyjne.

warsztaty terapii zajęciowej – celem rehabilitacji prowadzonej w warsztatach terapii zajęciowej jest ogólny rozwój i poprawa sprawności uczestników, niezbędnej w aktywnym, samodzielnym życiu. Zadaniem warsztatów jest stopniowe usamodzielnianie podopiecznych – od nauki samodzielnego wykonywania codziennych czynności, poprzez samodzielność społeczną, do podjęcia zatrudnienia. Placówki proponują zajęcia manualne, intelektualne i rozrywkowe. Uczestnicy warsztatów objęci są pomocą psychologa i pedagoga, zapewniona jest również opieka medyczna. Absolwenci warsztatów zyskują szansę na zatrudnienie w zakładach aktywności zawodowej, zakładach pracy chronionej i na otwartym rynku pracy.

kluby integracji społecznej - celem działań klubu jest reintegracja społeczna i zawodowa osób bezrobotnych, która realizowana jest poprzez poradnictwo indywidualne psychologiczne i prawne, doradztwo zawodowe, wsparcie grupowe, warsztaty edukacyjne i realizację projektów reintegracji. Kluby zajmują się organizowaniem prac społecznie użytecznych i robót publicznych.